Rahmiye Köyü, Kocaeli ilinin merkez ilçesi İzmit 'e bağlı bir ova köydür. Merkeze uzaklığı 11 km'dir. Nüfüsü yaklaşık 5000, yüz ölçümü ise askeri alan ile birlikte 6000 dönüm civarındadır.

Doğuda Suadiye, batıda Kullar, güneyde Arslanbey, Karatepe, Doğantepe, kuzeyde ise Köseköy ve Sarımeşe ile komşudur. Güney, güney-batı istikametindeki Samanlı dağları eteklerindedir.

Rahmiye Köyünün Kuruluşu 93 harbi olarak ta bilinen 1877-1878 Osmanlı-Rus harbine kadar dayanır. Köye ilk yerleşim, bu tarihte daha çok Artvin / Trabzon / Balkan (kökenli) yöresinden gelen vatandaşlar tarafından gerçekleştirilmiştir. 1800'lü yılların başlarında (kesin tarih bilinmiyor), zamanın İstanbul kadısı, 3 Hafız ile birlikte İzmit'e gelir. Bunlar Davut Hoca (İhsan Taner'in babası) Mahmut Hoca (İdris Aktaş'ın babası) Çakır Hoca (Sait Atabay'ın dedesi) İzmit Kadısının izniyle KARAÇALI olarak bilinen bugünkü Rahmiye Merkez Camii çevresinde yerleşke oluşturmak amacıyla iskan edilirler.

Eskilerin ifadelerine göre ilk kuruluş bu şekilde gerçekleşmiştir. Üç Hafızın burada yerleşmesiyle birlikte oluşan KARAÇALI Köyü 30 haneye ulaştığında yıl 1840 ila 1844 arası olduğu tahmin edilmektedir. Zira Sultan Abdulmecit tarafından 1844 yılında yaptırılan çulha fabrikasında, ilk yerlilerden Arslan Dayı olarak bilinen Arslan YILMAZ'ın bekçi olarak çalıştığı, daha sonra Devlet tarafından Karatepe'de ki Türk'lere Rum'ların eziyet ettiği gerekçesiyle bekçi olarak görev verildiği bilinmektedir. Bu görev İngiliz işgaline kadar sürmüştür. Karaçalı 3 bölgeden (ARTVİN Yöresi) (Trabzon Yöresi) (Balkan Kökenliler) gelen, göçmenler tarafından kurulmuştur.